Categorie archief: Participatie en zelfregie

De wet toont ons de kaders, ons doen raakt de bedoeling

Professionals binnen het sociaal domein moeten meer ruimte, tijd en middelen krijgen om iedereen mee te laten doen in de maatschappij. ‘Om zelf in te kunnen schatten wat nodig is, om maatwerk te kunnen leveren en dat samen te doen met de mensen voor wie ze er zijn.’ Dat concluderen de Nationale- en Kinderombudsman in… Lees verder »


Smeer de keten!

De mensen die werken in het sociaal wijkteam hebben het druk. Héél druk. Met vragen van mensen die ondersteuning nodig hebben. Zeker. Maar, zo ervaar ik dag en dagelijks, ze hebben het vooral druk met elkaar. Sociale wijkteams zijn als een spin in het web. Zij verbinden instanties en bewonersinitiatieven in hun werkgebied. De medewerkers… Lees verder »


Eenzaam leven in twee werelden

“Ik ben samen met mijn vrouw, maar ik voel mij vaak eenzaam.” Met die paar woorden wist een gast van het Alzheimercafé in Bunnik mijn aandacht te vestigen. Eenzaamheid, zo leerde ik, is niet hetzelfde als alleen-zijn. En je kunt ook heel eenzaam zijn als je van de persoon houdt met wie je alleen bent…. Lees verder »


Vasthouden is een hardnekkige verslaving

De overheveling van Wmo, participatie en jeugdzorg naar gemeenten (2015) brengt bij overheden, professionele organisaties voor welzijns- en zorg en hun professionals een proces van loslaten op gang. In feite moeten alle actoren uitgaan van de eigen regie bij inwoners. Die kunnen het beste zelf bepalen welke hulp en ondersteuning – naast het eigen netwerk… Lees verder »


Heb de moed om het allerbeste van jezelf te geven

Innoveren en transformeren. Waarom zijn anderen succesvoller dan wij? Omdat duidelijke en eenduidige handvatten over hoe te komen tot een inspirerend en overtuigend ‘waarom’  ontbreken. Te weinig stellen wij ons de vraag: wie zijn wij, wat doen wij en – vooral – waarom doen wij het! Het gebrek aan kennis over onze eigen intrinsieke motivatie,… Lees verder »


Waar een schakel ontbreekt, is de keten stuk.

Ketensamenwerking blijft en blijkt nog steeds een hoofdpijndossier binnen het sociaal domein.  De samenwerking is onvoldoende en taken resp. taakafbakening zijn onduidelijk. Het probleem: in de keten spreekt men onderling een andere taal en hanteert men andere perspectieven of verwachtingen. Zeker, het sociale domein is volop in beweging. De decentralisaties vergroten de reikwijdte en geven… Lees verder »


Oogjes zonder menselijkheid zijn glazen knikkers

Het kan ons allemaal overkomen… langdurige werkloosheid door ziekte, ontslag, zwangerschap of welke reden dan ook. Gelukkig wordt dat velen bespaard. Desondanks echter zit dagelijks zo’n  half miljoen mensen thuis. Soms, omdat zij wel kunnen, maar niet willen. Maar meestal, omdat wel willen maar niet kunnen. Die laatste groep van is het – terecht –… Lees verder »


Macht, wat doe je er mee als je haar hebt…

Nu de landelijke verkiezingen weer achter ons liggen en de coalitieonderhandelingen gestart zijn, kunnen wij onze ogen richten op de volgende verkiezingen: de gemeenteraadsver-kiezingen van 2018. Zorg, decentralisaties, werkgelegenheid en economie zullen ook dan weer belangrijke speerpunten in de verkiezingsprogramma’s zijn. De portefeuilles voor deze beleidsterreinen worden bij de coalitieonderhandelingen doorgaans verdeeld over verschillende wethouders…. Lees verder »


Transformaatjes gezocht

De vraag “Hoe transformeer je?” houdt menig bestuurder en professional bezig. Of het nu een omvorming van een organisatie betreft, een cultuuromslag of een werkwijze. Zeker in het huidig tijdsgewricht zoeken managers, professionals, hrm-professionals en adviseurs nieuwe vormen van organiseren. Vormen ook waarin op een eigen wijze invulling wordt gegeven aan leiderschap, management en een… Lees verder »