Begin er niet aan, of zet door!

In iedere ondersteuningsrelatie zit die spanning. Mensen willen voor zichzelf zorgen, maar kunnen dat niet altijd. Verwarde mensen en de professionals die hen ondersteunen maken daarover doorlopend keuzes. Soms wil iemand te veel, soms raken mensen gewend dat anderen het doen. Soms nemen professionals ongevraagd te veel over, soms leggen ze juist te veel neer… Lees verder »


Snijdt niet door wat je kunt ontknopen

Zodra zes op de tienduizend mensen griep hebben, spreken we van een epidemie. Maar waar spreek je van als maar liefst achthonderd van elke tienduizend mensen ergens last van hebben? Dit is namelijk het aantal kinderen dat jaarlijks bij een vechtscheiding betrokken raakt; achthonderd per tienduizend Nederlandse kinderen. Over een griep kom je heen, maar… Lees verder »


Paul Optgehoor – Het verhaal vormt ons plan

Een goed begin is het halve werk, ook in de jeugdzorg. Daarom vervult het ondersteuningsplan (ook wel hulpverlenings- of toekomstplan) een centrale rol bij de start van ondersteuning. Zo’n plan is plan nodig om goede afspraken te kunnen maken over de ondersteuning die moet bijdragen aan het oplossen van het probleem waarvoor ouders of jeugdigen… Lees verder »


Alice Opdepenning beheerst de kosten!

Veel gemeenten komen door torenhoge kosten in het sociaal domein in ernstige financiële problemen. De oorzaak? Zij gaan niet bekeken om met de centjes! Zorginkoop, prijsafspraken, bekostigingssystematiek, aandacht voor de in-, door- en uitstroom. Het zijn prachtige beheersmaatregelen. Net als een efficiënte organisatie dat is. Preventie, en – vooral – professionals met gezond verstand zijn… Lees verder »


Doen wat werkt

De regering wil meer maatwerk. Ondersteuning afgestemd op de individuele situatie van mensen. Het kabinet is dus ook ‘on board’ als het om maatwerk gaat! Pilots ontwikkelen en toolkits om wetgeving te versoepelen en samenwerking te versterken? Het klinkt goed. Een overheidsprogramma dat over het land wordt uitgerold? Dat klinkt als een blauwdruk! Want juist… Lees verder »


Ruth Rules ontregelt de zorg

De klaagzang over toenemende regeldruk in de zorg (en andere sectoren) klinkt al langer. De meest gehoorde boosdoener? Het bureaucratische monster. De regering bestrijdt het probleem met ‘schrapsessies’. Maar de kans van slagen daarvan is niet bijzonder groot. Bij ieder incident is de eerste vraag: Zijn de regels gevolgd? De richtlijnen nageleefd? Bestond er wel… Lees verder »


Jij mag niet dood – ik heb je nodig

Nederland telt een te grote groep van mensen die niet meer mee doen in de samenleving. Omdat ze niets meer of heel weinig ‘om handen’ hebben. De effecten van en voor deze ‘vergeten’ groep zijn pervers en onmenselijk. Met voor sommigen een doodswens tot gevolg. Omdat ze zich vooral eenzaam en overbodig voelen en niet… Lees verder »


Wie handelt uit passie, heeft geen werk maar leven

Kinderen in het jeugdzorgsysteem zien veel verschillende hulpverleners; dat geldt helemaal voor kinderen die op een groep wonen. Het steeds weer opnieuw leren vertrouwen, weer opnieuw over een trauma vertellen en steeds weer een vertrouwenspersoon kwijtraken, is – boven op de trauma’s die ze al hebben – psychisch erg zwaar. De wisselingen en het niet… Lees verder »